2nd Rule - มุ่งมั่นและอดทนต่อเป้าหมาย

เช้าวันหนึ่งที่สดใส มีบ้านหลังหนึ่งอยู่ในกลางป่าลึก
ชายเจ้าของบ้าน นั่งจิบกาแฟ และอ่านหนังสืออย่างอารมณ์ดี
ขณะที่เข้าอ่านหนังสือนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูบ้าน ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“กลางป่าลึกอย่างนี้ ทำไมยังมีคนมาเคาะประตู”

ชายหนุ่มคิดในใจ
ชายหนุ่มเดินไปเปิดประตู แต่ไม่เจอใคร
มองไปทางซ้ายไม่เจอใคร มองไปทางขวาก็ไม่เจอใคร
เมื่อมองไปที่พื้นเขาเจอหอยทากตัวหนึ่ง


“พี่ พี่ ขอเงินบาทนึงเด่” หอยทากพูดกับเขา

“ไอ้หอยบ้าอยู่ดีดี มาขอเงินบาทนึง”


เขาจึงออกแรงเตะหอยทากออกไปสุดกำลัง
หอยทากกระเด็นไปไกลมาก
เขาก็กลับมาอ่านหนังสือ จิบกาแฟในบ้านต่อไป

เวลาผ่านไป 1 ปี……

เช้าวันหนึ่งที่สดใส มีบ้านหลังหนึ่งอยู่ในกลางป่าลึก
ชายเจ้าของบ้าน นั่งจิบกาแฟ และอ่านหนังสืออย่างอารมณ์ดี
ขณะที่เข้าอ่านหนังสือนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูบ้าน
ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“กลางป่าลึกอย่างนี้ ทำไมยังมีคนมาเคาะประตู”

ชายหนุ่มคิดในใจ
ชายหนุ่มเดินไปเปิดประตู แต่ไม่เจอใคร
มองไปทางซ้ายไม่เจอใคร มองไปทางขวาก็ไม่เจอใคร
เมื่อมองไปที่พื้นเขาเจอหอยทากตัวหนึ่ง


“มึงเตะกูทำไม” หอยทากพูดกับเขา


หอยทากใช้เวลา 1 ปี เพื่อกลับมาถามผู้ชายว่าเตะเขาทำไม


ก็ขอให้ผู้อ่านทุกคนอดทนเหมือนหอยทากนะครับ
อย่างยอมแพ้อะไรง่ายๆ นะครับ มิเช่นนั้น เราอาจอายหอยทากตัวนี้นะครับ